Bøker som må ut på reise

Eg må rydde i hyllene for å få betre plass. Både for å fjerne eit par hyller og for å få plass til ny litteratur. Derfor sel eg bøkene nedanfor for 10kr stk. Du kan anten avtale med meg for henting eller eg kan sende, men då må du betale porto i tillegg. Ta kontakt på epost, via facebook eller twitter (@avoest)

Rød tekst i kursiv tyder at boka allereie har funne ei ny hylle å bu i.

1. Hannah Green: Jeg lovet deg aldri en rosenhave (har reist)
2. Nadine Gordimer: Julis folk
3. Nadime Gordimer: Burgers datter
4. Marie Hamsun: Regnbuen (har reist)
5. Knut Hamsun: Victoria ( har reist)
6. Knut Hamsun: Sult
7. Knut Hamsun: Mysterier (har reist)
8. Robert Ferguson: Gåten Knut Hamsun
9. Ida Halvorsen: Hard asfalt
10. Edvard Hoem: Gi meg de brennende hjerter 1og 2
11. Edvard Hoem: Som grønne musikantar
12. Frys. Vellykket nedfrysing av herr Moro
13. Jahn Otto Johansen: Russisk nærkontakt
14. Aslaug Høydal: Sivskogen
15. Jahn Otto Johansen: Min jødiske reise
16. Georg Johannesen: Johannes' bok
17. Winifred Holtby: Røde Sarah
18. Arvid Hanssen: Søsken på Guds jord
19. Ephraim Kishon: Godaften Gomorra
20. Sigbjørn Hølmebakk: Karjolsteinen
21. Knut Hauge: Nymåne ved Filefjell
22. Knut Hauge: Ein Roman Om Kjærleiken Og Om Døden
23. Edvard Hoem: Frøken Dreyers musikkskole (har reist)
24. Edvard Hoem: Tid for klage, tid for dans (har reist)
25. Gerd Schanche: Stritt folk
26. Levi Henriksen: Snø vil falle over snø som har falt (har reist)
27. John Irving: Enke for et år
28. Ebba Haslund: Krise i august
29. John Irving: En bønn for Owen Meany
30. Jahn Otto Johansen: Det hendte også her
31. Jahn Otto Johansen: Min jiddische mamma
32. Coretta Scott King: Mitt liv med Martin Luther King
33. Kirsten Thorup: Den ytterste grense 1 og 2
34. Morris West: Guds klovner
35. Gunvor A Nygaard: Følgesvennen
36. Åsne Seierstad: Bokhandleren i Kabul (har reist)
37. Sigrid Undset: Fortellingen om Viga-Ljot og Vigdis (har reist)
38. Sigrid Undset: Kristin Lavransdatter: Kransen (har reist)
39. Sigrid Undset: Kristin Lavransdatter: Husfrue
40. Sigrid Undset: Kristin Lavransdatter: Korset (har reist)
41. Sigrid Undset: Romaner og fortellinger fra nutiden (har reist)
42. Sigrid Undset: Jenny (har reist)
43. Morris West: Fiskerens sko
44. Herbjørg Wassmo: Det stumme rommet
45. Herbjørg Wassmo: Huset med den blinde glassveranda
46. Jan Kjærstad: Homo Falsus eller det perfekte mord
47. Gunnar Staalesen: Falne engler (har reist)
48. Gunnar Staalesen: Bukken til havresekken / Din til døden (har reist)
49. Gunnar Staalesen: Som i et speil (har reist)
50. Gunnar Staalesen: Tornerose sov i hundre år (har reist)
51. Niels Fredrik Dahl: På vei til en venn
52. Linn Ullmann: Når jeg er hos deg
53. Sigrid Undset: Fru Marta Oulie /Splinten av trollspeilet (har reist)
54. Brikt Jensen: Sigurd Hoel om seg selv
55. Yngvar Ustvedt: Ludvig Holberg om seg selv
56. Helge Vold: Nordahl Grieg om seg selv (har reist)
57. Johan Hambro: Liv og drøm
58. Per Hansson: Det største spillet
59. Ebba Haslund: Bare et lite sammenbrudd
60. Per Hansson: -og tok de enn vårt liv
61. Charles Frazier: Cold mountain
62. Solveig Falck-Hansen: Kort møte. Skisser fra livet
63. Sigurd Evensmo: Englandsfarere (har reist)
64. Kerstin Ekman: Knivkasterens kvinne
65. Kerstin Ekman: Gjør meg levende igjen
66. Isabel Allende: Eva Luna forteller
67. Isabel Allende: Om kjærlighet og skygge
68. Isabel Allende: En lykkes datter
69. Isabel Allende: Eva Luna
70. Isabel Allende: Den endeløse plan
71. Tracey Chevalier: Pike med perleøredobb
72. Priscilla Cogan: Winonas visdom
73. Odd Eidem: Fløyten og orgelet
74. Peter Egge: Villaen
75. Tove Ditlevsen: Ansigterne
76. Tove Ditlevsen: Gift
77. Tor Edvin Dahl: Guds tjener
78. Finn Carling: Under aftenhimmelen
79. Angela Carter: Sirkusnetter
80. Solveig Christov: Korsvei i jungelen
81. Camilla Collett: Amtmandens Døtre (har reist)
82. Andre Brink: En terrorhandling eller krepsen venner seg til det
83. Andre Brink: Hvit tørketid
84. Kaj Skagen: Jens Bjørneboe om seg selv
85. Ellisiv Steen: Camilla Collett om seg selv (har reist)
86. Gunnar Ulstad: Sirianna
87. Georges Simenon: Brev til min dommer
88. Irene Engelstad: Amalie Skram om seg selv (har reist)
89. Janneken Øverland: Cora Sandel om seg selv
90. Hans Sande: Sprekk
91. Åge Rønning: Kolbes reise
92. Åge Rønning: Husker du Scobie?
93. Klaus Rifbjerg: Operaelskeren
94. Katherine Anne Porter: Narrenes skip 1 og 2 (har reist)
95. Harald Polden: Eg har sett huldra
96. Alan Paton: Gråt mitt elskede land (har reist)
97. Amoz Oz: Min Michael
98. Arild Nyquist: Barndom
99. Gert Nygårdshaug: Prost Gotvins geometri
100. Vladimir Nabokov: Lolita
101. Marilyn French: Det blødende hjerte
102. Arne Garborg: Bondestudentar (hefta)
103. Arne Garborg: Læraren /Den burtkomne faderen
104. Arne Garborg: Bondestudentar (innb) (har reist)
105. Dea Trier Mørch: Morgengaven
106. Dea Trier Mørch: Aftenstjernen
107. Dea Trier Mørch: Vinterbarn
108. Agnar Mykle: Lasso rundt fru Luna (har reist)
109. Haruki Murakami: Kafka på stranden (har reist)
110. Jon Moe: Løypestreng og andre strenger
111. Aslaug Groven Michaelsen: Mathias Orre som jeg kjente ham
112. Aslaug Groven Michaelsen: Hvor svalene bor
113. Aslaug Groven Michaelsen: Bryllupet på "Arken"
114. Aslaug Groven Michaelsen: Gjør det, mamma
115. Aslaug Groven Michaelsen: Lektor i tre stadier
116. Nobelprisen i litteratur 1901-1985 v/ Helmer Lang 
117. C.S. Lewis: Djevelen dypper pennen
118. Michael Konupek: I sin tid
119. Aslaug Groven Michaelsen: Havfruen og hjulet
120. Yukio Mishima: Sne om våren
121. Lange/ Mowinkel: Pasta og pizza. italiensk mat for norske munner
122. Schibsteds kjøkken: Hett & krydret
123. Joner/ Jacobsen: kakepynting på nye måter (har reist)
124. Green/ Moine: 10-minutter kjøkkenet. God, sunn mat uten mikrobølgeovn
125. DESSERT som søt musikk
126. Gwynn's 30 minute vegetarian
127. Mitt kjøkken: Fryse, salte, tørke
128. Dee Brown: Begrav mitt hjerte ved Wounded Knee
129. Jerzy Andrzejewski: Aske og diamant
130. T. Dreiser: En amerikansk tragedie 1 og 2 (har reist)
131. Fania Fenelon: Galgenfrist for kvinneorkesteret
132. Jo Nesbø: karusellmusikk (har reist)
133. Jo Nesbø: Flaggermusmannen /Kakerlakkene (har reist)
134. V.S.Naipaul: Blant de troende
135. Paulo Coelho: Veronika vil dø (har reist)
136. Paulo Coelho: Zahir (har reist)
137. Paulo Coelho: Ved elven Pedra satt jeg og gråt (har reist)
138. Alice Sebold: Alle mine kjære
139. Carlos Ruiz Zafon: Engelens spill
140. Kushu Singh: Indisk mat

Tre heilt ulike bøker

Eg har reist litt i det siste og då får eg lese litt. Denne gongen er det tre heilt ulike bøker som har vore med på reise.

• Burning bright av Tracy Chevalier (på norsk: Uskyld)
• Jupiters Öga av Oline Stig
• Det glade vanvidd av Elin Ørjasæter

På reise likar eg å lese engelsk og Tracy Chevalier plar vere såpass kjekk å lese at engelsken går fort og greit. Men denne boka starta eg på i sommar og blei ikkje hekta. Tidsbileta frå det gamle London er til tider fascinerande, men personane får lite kjøt og blod. William Blake blir aldri den personen eg trudde han skulle bli. Får ikkje kjøt på seg. Trur ho levandegjer eit dikt av Blake, men eg heng altså ikkje heilt med.

Boka ligg igjen i Monterosso. Håpar nokon får glede av den.

Oline Stig var heilt ukjent for meg. Boka, Jupiters Öga, var ei gåve. Tema: Kva gjorde at farfar blei nazizt under krigen? Kvifor vel vi det vi gjer? Boka er ei blanding av fakta og fiksjon. Skjelettet er farfar og farmor som meldte seg inn i NS i 43. Men personnamn og sjølve historia er oppdikta etter det eg forstod. Eg blei engasjert i historia. Ho fekk tankane i gang. Boka har ingen bastant konklusjon, men sit at med spørsmålet om det var redsle eller eit menneskesyn at akkurat eg er veldig spesiell som gjorde det...

Eg mista boka på heimreisa. Ligg truleg på Gardermoen. Der stressa eg ganske mykje med å kome meg gjennom eit lite kundevenleg system. Tilsette som ikkje har sans for service, men sans for makta dei har. Så eg fekk fram mykje sinne og mista ei bok. Den flyplassen er bare for reiser direkte til Oslo, må unngås for mellomlandingar.

Så var det den siste boka: Det glade vanvidd. Twitterdronninga @orjas får sagt det. Boka er i kåseriform. Ho skriv om familie, karrierejaget, møtet med skolen, idrettslaget, kroppsfikseringa mm på spissen og får meg til å le og til å nikke gjenkjennande. Ei lettlest bok. Eg storkoste meg og nytta høve til å lese både det eine og andre sitatet til dei som var i nærleiken.

"Da sendte gudene ham en kvinne"

..sa Jan Erik Vold om kjærleiken Olav H Hauge opplevde på sine gamle dagar.

Eg har nett lese boka eller brevene, rettare sagt, BREV 1970-1975 av Olav H Hauge og Bodil Cappelen. Same Vold kallar boka det vakraste kjærleiksdiktet som er skrive.

Det startar med at Bodil Cappelen, biletkunstnar, sender eit brev til Olav H Hauge. Ho kjenner han ikkje, men ho kan tenkje seg å vere ven med han. Ho treng eigentleg fleire vener ser ho. Og så fortel ho om seg sjølv.
Han svarar. Einstøingen. Høfleg skriv han heile namnet hennar på kvart brev dei første åra. Og fullt namn under. Her er det ikkje tjo og hei og klapp og klem, nei.

Sakte knyttar dei trådar mot kvarandre. Det er diskusjon om litteratur og politikk. Eg er imponert over Olav H Hauge. Her sit han i ei bygd i Hardanger. Utdanning: Gartnarskulen. Med eit vidsyn som gjer meg mållaus. Han omsett dikt frå fransk, tysk og engelsk. Kastar seg over kinesisk lyrikk (på engelsk). Diskuterer filosofi, er oppteken av kva som skjer ute i verda. Les mykje. Er oppdatert på det meste. Dette kjem i små drypp, medan han diskuterer med Bodil Cappelen, gjev henne tips om litteratur (eg får tips eg òg) og strever med kvardagen blant epletrea.

Etter fire år møtes dei. Ho 44 og han 66. Dette er i ei tid der ikkje alle har telefon i heimen og fleire forsøk på å møtast har ikkje lukkast. Trur OHH sneik seg unna eit par gonger. Kanskje det bare er ei kjensle eg fekk medan eg las.
 Det første møtet i juni 1974 må ha vore viktig for dei. Ho er ikkje lenger Bodil Cappelen, men kjære Bodil. Dei har tydeleg sett kvarandre den korte stunda. Neste møte i Ulvik er så sterkt at ho vel å bryte opp frå ekteskapet og heimen. Denne delen der dei lengtar, er redde og undrande over lukka, er sterk syns eg. Her er det kloke ord om store diktarar i ei setning og du må koma, men bare om du vil, i neste.
"Um kveldane har eg lese i Kongsspegelen. Venteleg for å få litt høvisk framferd til du kjem"

Eg har i det siste vore oppteken av kva som er danningslitteraturen min. Den som var med og gjorde meg til den eg er. Denne boka kom kanskje litt seint i livet, men du og du kor godt ho kom! Ho kjem til å liggja framme. Eg kjem til å bla, sitere og lese sider om att.

Teppet
Vev meg eit teppe, Bodil,
vev det av syner og draumar,
vev det av vind-
Slik at eg, som beduin, kan
breida det ut når eg bed,
sveipa det um meg
når eg søv,
og kvar morgon ropa:
Bord duka er!
Vev det til
ei kappe
i kulden,
til eit segl
på min båt!
- Ein dag skal eg setja meg på teppet
og sigla burt på det
til ei onnor verd.
        OHH januar 1975

Inntrykk dei siste dagane

Det er så mykje som sviv rundt i både hjarta og hjerne i desse dagane. Det er tårer. Det er tankar. det er tomt. Det byrjar å få liv igjen.

Drog til byen for å bli med på minnemarkeringa. Trengte folk. Tok ikkje med fotoapparatet, men hadde heldigvis mobilen. Det var sterkt å vere saman med nærmare 80.000. Roser og faklar.
Skulle tatt av mengden, men måtte bare vere der akkurat då. Desse tok eg etter toget:

Roser kasta ut på Breiavatnet.

Breivatnet. Ut på kvelden var det levande lys langs heile vatnet



Domkyrkjeplassen kl 22.

 I dag drog eg ned igjen. Det var ikkje lett å få tak i roser. Men heldigvis begynte dei å få inn litt. Med 3 røde, vandra eg til domkyrkja. Folk stod stille, kviskra. Av og til eit høgt spørsmål frå eit barn. Kloke spørsmål.
Eg la ned rosene og fotograferte litt.

På veg inn i domkyrkja for å skrive i kondolanseprotokollen, såg eg dette og måtte puste ekstra:

"Kjære Marianne. Hvil i fred. Hilsen farmor"

Inne i kyrkja blei eg overraska over at det var kø. Ei stille kø. Og vandrande stille rundt i kyrkjerommet for å tenne lys, for å setje seg ned: ungdommar, gamle... Stille.

Å kome ut og sjå at Statsraaden hadde tatt seg ein tur til byen, var kjekt. I morgon startra Tall ships Race festen. Er litt godt det òg.
Det rare er at til og med rundt skipa går folk stillare enn vanleg. Dei snakkar rolegare.

22.07.2011

STRID FOR FRED

Ja lat oss strida,

og lat oss tru,

og byggja med tankar
ei bivre-bru

til den heilage, høge framtid!

Me lever midt i
ei villmanns-tid
med blinkande knivar
og nevestrid;
og livet er som ein bloddraum.

Men vita skal me

og vone visst

at ånd må vinna

på troll til sist,

og vit på de varge villskap.

Så lat oss tru

og strida som menn!

For trui er.

som det skrivi stend,

den makt som vinner på verdi

A. Garborg



Sosiale media og kommunen

I dag har eg vore på leiarsamling i Sandnes kommune. Temaet var "Sandnes i Cyperspace".

Vi var på Vågen vgs. Ein ny flott skole. Men utan sjanse til å kome på nett i auditoriet. Sikkert smart overfor elevar, men småfrustrerande for leiarar som er van med å vere på nett det meste av tida. Vi vil jo gjerne svare på ein epost, gje nokre meldingar til dei som er på jobb osb. Ein del av oss er jo i Cyperspace alt.

Rådmannen starta og røpte at han var ganske så jomfrueleg på området, men at han var klar for at kommunen skulle ta steget vidare frå den meir statiske heimesida med einvegs kommunikasjon til tovegs...  Er spent på bloggen han vil prøve seg på.

Neste person ut var Anna Kirah, sosialantropolog og Microsoft tilsett. Interessant å høyre på. Ka vil vi med sosiale medier? Vil vi samhandle med dei vi er til for? Ho harselerte litt over "bestillar" omgrepet som har vore så populært. Kven kjenner seg som det?  Tør vi utvikle med dei som skal bruke det i heile prosessen? Eller tar vi ei spørjeundersøking i starten og lagar noko vi trur liknar?  Kvifor må alle rulatorar vere grå?  Ka gjer det med oss å få direkte kontakt i heile prosessen? Du får eit betre resultat, ikkje automatisk eit dyrare.
Ho sa mykje meir òg, men det har eg gløymt akkurat no.

Etter henne kom Espen Grimmert frå http://www.klokere.no/ : Han gjekk rett inn på dei sosiale mediene. Kor er du? Kor er avdelinga di? Kor medviten er du? Når elevar/føresette er ven med deg på FB, har du ein politikk for det? Går alt du skriv til alle? Ka gjer du med info du får? Er alt ope eller skil du gruppene? Som sjef, skal du vere ven med dine tilsette? Ka med politikarar? Greit å ha det diskutert med seg sjølv og kollegaer før problemstillinga kjem opp. Då kan ein òg vere tydeleg overfor desse gruppene.

Svært få er skaparar på sosiale medier. Dei fleste er pludrarar og kikkarar. Då vi sat i gruppe etterpå, var 3 av 7 på facebook. Resten ville ikkje. Dei hadde ikkje tid å bruke tid på slikt. (Hm lurar på ka dei gjer etter 19 om kvelden? Ser TV.... er det så mykje betre bruk av tid?..). Ein var typisk pludrar, ein kikkar. Den tredje var jo meg.  Eg var den einaste bloggaren og twitraren. 2 av oss hadde aktive heimesider for resultateininga. 2 brukte kommunen sin variant (den brukte skolane før. Elendig). Håpar ikkje kommunen rotar for mykje og fjernar oss frå http://www.minskole.no/ utan å ha eit endå betre tilbod. Vår side www.minskole.no/austratt er svært enkel å handtere og blir mykje brukt. Det er mange treff frå lesarane. Men det er altså ikkje tovegs...

Tilbake til Espen Grimmert. Koffor bør vi ha facebookside for firmaet? Jo, vi får tovegskommunikasjon. Men det krev at vi er tilstades. Ikkje bare legg inn ei side og gløymer den. Hm. Eg har lurt litt på å få skolen på facebook. Vil det vere ein tovegskommunikasjon mellom skole og heim? Korleis skal vi bruke sida? Greier vi å følge den opp?

Linkeldn. Det einaste eg ikkje er på. Har lurt på det lenge, men er usikker på ka eg skal bruke det til. Får sjekke litt ut på twitter. Der er det enkelt å få kjappe tilbakemeldingar, positive og negative.
Grimmert var interessant å lytte til.

Frå kommunen var det kommunikasjonssjef Marianne Jørgensen som var klar til å setje i gang. Mykje var tydlegvis ganske så nytt for henne òg, men ho har sikkert sett i gang med ei bratt læringskurve som ho kjem til å fikse med glans. Ho presenterte eit forslag til retningsliner for sosiale medier i Sandnes kommune. Punktene som det er laga retningsliner for er:

• Når enheter tar i bruk sosiale medier
• Arkiv og saksbehandling
• Etikk
• Når du representerer Sandnes kommune i sosiale medier
• Gode råd for privat bruk av sosiale medier

Eit punkt er "Bruk gjerne sosiale medier i arbeidstiden, hvis det er relevant for jobben din". Det blei diskutert i gruppa vår. Trengte vi oppfordre til det? Eg vil no seie: Hallo, IKT-avdelinga. No opnar de vel for tweetdeck på jobben? Eg saknar det og brukte det i jobben før de stengte det.
---
Ok. Denne dagen sa lite nytt til meg om sosiale medier, men får jo tankar i gang. Koffor er eg ein aktiv brukar. Ein skapar og ikkje bare ein kikkar? Det som kjem øvst, er vel at eg har eit sterkt behov for å uttrykke med skriftleg. Er taletrengt i skriftleg form. Når eg ikkje blei forfattar så får eg bli bloggar ;).

Facebook brukar eg som ein kanal for kontakt med vener og familie for det meste. Syns det er kjekt å skrive litt, få tilbakemelding og kunne gje tilbakemelding direkte. Eg hadde ikkje tenkt at facebook skulle bli ein kanal der eg blei kjent med mine sysken sine barnebarn. Det er ein solid bonus! Brått er min store familie nærmare.
Ei anna side er hobbygrupper eg er med i. Har vore med å stifte ei fotogruppe via facebook. Får inspirasjon om bøker å lese osb.. Kjempekjekt.

Twitter er det eg brukar mest. Her er eg ein sterkare blanding av fagmennesket og privatmennesket. Dette mediet er veldig direkte. Td. Lurte eg på om erfaringar med Linkeldn i ettermiddag. Det gjekk to minutt så begynte eg å få respons. Eg har kommentert skolepolitikk og fått respons frå @SVKristin (Kristin Halvorsen på twitter), eg får spreidd tankane mine frå bloggane og får respons fort. Og i blant er det tøys og tull. Det trengs òg :-)

Blogg har eg 3 av og for å halde dei på plass så har eg ei heimeside der du finn lenkje til dei http://www.oesterhus.net/.
Den bloggen som er eldst er hundetreningsbloggen. Den blir aktivt lese av treningskompisar og folk med hundeinteresse. Firbeintbloggen.
Neste blogg blei ein reiseblogg. Eg måtte bare fortelje om ka eg såg på reisene mine. Det var den taletrengte pedagogen som vakna. Sjekk Ferdaminne før du skal reise. For inspirasjon og tips.

Den siste bloggen kom ut frå behov frå resten av meg. Eg var jo skolemenneske, bokmenneske, hobbyfotograf, politisk interessert osb. Ein eller annan stad måtte eg få det ut. Då blei det bloggen Fritenkjar. Det er denne eg får mest respons på frå heilt ukjente menneske. Får interessante epostar og twittermeldingar. Spennande. Men det er òg den bloggen der eg grublar mest over lojalitet til arbeidsplassen. Har vel konkludert med at eg er så lojal at eg blir tannlaus i fht det som er dagsaktuelt for skoleleiarar i Sandnes. Må arbeide litt med det.

I tillegg er bloggane ein fin stad å lenkje til andre interessante bloggar. Gjennom desse får eg innspel og idear.

Det kjem nok meir om sosiale medier og bruken i Sandnes etter kvart. Får minne Marianne Jørgensen at politiet i Sandnes er på twitter alt...

Velkommen til å kommentere. Du kan registrere deg som open ID eller anonym (men skriv gjerne namnet ditt i meldinga :)).

Little Bee - ein nedtur

Eg hadde høyrt så mykje vakkert om denne boka. Og vaskesetelen reklamerte stort. Dette var ei sterk historie om eit viktig emne. Å vere på flukt fordi du har sett. Å ikkje bli trudd at du er i fare fordi den staten du har kome til har bestemt at det er trygt i landet ditt. Jo, dette er historiar vi nok treng å få inn over oss.

Får så Cleave dette til?

Vi møter Little Bee som kjem seg til England 14 år gamal. Ho hamnar på eit interneringssenter og er der i 2 år. Kjem seg ut derfrå på eit lite truverdig vis, men ok. Finn fram til eit ektepar ho har møtt i Nigeria. Og etter det byrjar det jo å skje ein del.
Forfattaren har sterk trong for detaljar, veldig detaljerte til og med. Ôg når det ikkje  er behov for det i det heile. Td. når du leitar fortvila etter eit barn, ville du då tenkt på at den kvinna som sit på teppet der du spring forbi har farga håret og har flisete tuppar??? Kanskje Sarah, men veldig få andre...

Little Bee sine formuleringar og tankar slit eg med å godta som ein 16 åring med sterke traumer. Verkar meir som forfattaren sitt behov for å fortelje kor flink han.

Slutten, nei den skal eg la vere å seie noko om.
---
I starten tenkte eg at det nok er eg som irriterer meg over dei to kvinnene som les. Har dei barnslege røyster, er det den lyse austnorsken? Etter kvart så blei eg meir og meir overtydd om at det ikkje er stemmen til Petronella Barker eller Heidi Gjermundsen Broch som irriterer. Det er språket.

Så altså ikkje ei bok eg vil seie LES om. Finn deg ei anna bok. Eller les og fortell meg ka du opplevde.